Γάτσιου Ελένη
Gatsiou Eleni
Βιογραφικό

H Ελένη Γάτσιου γεννήθηκε στη Λάρισα το 1997 και ζει στον Τύρναβο. Αποφοίτησε από το Γενικό Λύκειο Τυρνάβου το 2015 και εισήχθηκε στο Τμήμα Νηπιαγωγών της Παιδαγωγικής Σχολής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα. Σπούδασε στo Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα, στο 3ο Εργαστήριο, με καθηγητές τους Χάρη Κοντοσφύρη και Θωμά Ζωγράφο, από το 2015 έως και τον Ιούνιο του 2020. Παρουσίασε την διπλωματική της εργασία με τίτλο: «Φυγή και αποτύπωμα ίχνους» στις 30 Ιουνίου του 2020, στο Παλιό Μουσείο Σύγχρονης Tέχνης-κτίριο Ι. Γούναρη, στη Φλώρινα και έκανε την πρώτη της Aτομική έκθεση, με τον ίδιο τίτλο, τον Ιούλιο του 2020, στο Παλιό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Φλώρινα. Συμμετείχε στο 7ο Φεστιβάλ Αφήγησης και Tεχνών του λόγου, που διοργάνωσε το 3ο Εργαστήρι Ζωγραφικής του Tμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών και το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του ΠΔΜ, σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, με τίτλο: «Ένα μολύβι προβολές». Επιπλέον, παρακολούθησε το Διεθνές Συνέδριο: «Για μια σχολή Εικαστικών Τεχνών του 21ου Αιώνα – Φλώρινα», από τις 12 έως και τις 14 Μαΐου του 2017. Δημιουργεί εγκαταστάσεις με ζωγραφισμένα  νάιλον, ήχο, πίνακες και με την αφηρημένη ζωγραφική. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από είκοσι ομαδικές εκθέσεις σε Μουσεία και γκαλερί. : «Υπό το φως των κεριών» Παλαιοντολογικό Ιστορικό Μουσείο Πτολεμαΐδας 2018, «Καλώς ήρθατε σε αυτό που νομίζετε ότι βλέπω» – Platforms Project 2019 – ΕΝ ΦΛΩ, «Τέχνες και Θέατρο» Ξενία Επιδαύρου Επίδαυρος, 2020 , Εθνική Πινακοθήκη των Σκοπίων,OSTEN Museum 2021 , Πηγάδια –Platforms Project 2021 με την Ομάδα ΕΝ ΦΛΩ και «Ο μίτος της Αριάδνης» Chicago Athenaeum Museum and European Center for Architecture, Art, Design and Urban Studies 2021 , Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο «Μεταβάσεις» 2021 , «1821 Οπτική μιας άλλης επανάστασης» Gr Collectors, 2021, Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, Biennale International D΄ Art Bibart Bari Italy 2021. Έργα της ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

Biography

Eleni Gatsiou was born in Larissa, Greece in 1997 and she lives in Tyrnavos. She graduated from Tyrnavos’ High-school. In 2015 she was accepted in the Department of Early Childhood Education, School of Humanities and Social Sciences in University of Western Macedonia. She graduated from the Department of Fine and Applied Arts, under the supervision of Haris Kondosphyris, in 2020. Her Diploma disquisition is about the escapism of colors and the imprint they leave behind. It was hosted at the Former Museum of Contemporary Art in Florina, as her first individual Art exhibition. She participated in the 7th Festival of Narration/Recitation and Literary Arts, titled; “One Pencil Away from Projections” hosted by the 3rd art workshop from the Department of Fine and Applied Arts, in collaboration with University of Western Macedonia and the Regional Theater of Kozani.  She attended the International Scientific Conference: “FOR A SCHOOL OF VISUAL ARTS IN THE 21ST CENTURY” (Florina, Greece, 12-14 May 2017).Last exhibition Xenia Epidavros “Arts and Theatre” July 2020- Biennale de Art, Bibart, Bari Italy 2021. She has participate in more than 20 exhibitions in Museums and Galleries. War Museum in Athens, The Folk life & Ethnological Museum of Macedonia and Thrace in Thessaloniki, Chicago Athenaeum Museum for Architecture and Design and European Center for Architecture, Art, Design and Urban Studies in Athens , Historical Museum of Ptolemaida.  Osten   Biennial of Drawing  – National Gallery of N. Macedonia

Εικαστική ιδέα

Σε κάθε χώρο κατοικούν και φιλοξενούνται χρώματα δημιουργώντας σχέσεις αλληλεπίδρασης μεταξύ τους. Μεταξύ των χώρων και των υποχώρων, των χώρων και των χρωμάτων, των χρωμάτων και των χρωμάτων. Με το πέρασμα του χρόνου τα χρώματα αλλάζουν αυξάνονται ή μειώνονται.

Η έννοια της φυγής ορίζεται ως μια ενέργεια που πραγματοποιείται μεσο μιας διαδικασίας με σκοπό την αυτόβουλη κίνηση του χρώματος στο χώρο. Τα αποτυπώματα ίχνους είναι στοιχεία και σημάδια που αφήνουν έμβια και άβια όντα στο χώρο προκειμένου να δηλώσουν την παρουσία ή την απουσία τους.

Τα χρώματα δίνουν την αίσθηση ότι φεύγουν και κινούνται μέσα στους χώρους. Δημιουργούν διαδρομές αφήνοντας αποτυπώματα ίχνους στο πέρασμα τους. Οι διαδρομές τους δεν αποτελούνται από αρχή και τέλος αλλά και από ενδιάμεσες στάσεις στο χώρο, δεν ξεκινούν από κάπου για να καταλήξουν σε ένα προορισμό. Τα ταξίδι τους στο χώρο δεν πραγματοποιείται μόνο με μια διαδρομή αλλά μεσο μιας σειράς διαδρομών. Τα αποτυπώματα ίχνους δεν είναι όμοια μεταξύ τους κάθε ίχνος  έχει διαφορετική μορφή και τις δικές του ιδιότητες. Η μορφή του διαφέρει ακόμη και από την αρχική μορφή του χρώματος από το οποίο γεννήθηκε. Ένα ίχνος μπορεί να λειτουργήσει περισσότερο ως ίχνος όταν είναι στοιχείο ενός άλλου ίχνους παρά όταν είναι στοιχείο ενός πράγματος. Εφόσον και τα ίχνη με τη σειρά τους θα ξεκινήσουν το δικό τους ταξίδι στο χώρο και θα δημιουργήσουν τις δικές τους διαδρομές αφήνοντας αποτυπώματα ίχνους .

Τα χρώματα και τα  αποτυπώματα ίχνους γίνονται ορατά χάρη της δικής τους δυνατότητας να φανερώνονται, να υπακούν στη δική τους λογική και αναγκαιότητα, γίνονται διάσταση για χάρη του εαυτού τους. Καλούν το θεατή να τα παρατηρήσει.

Ο Βιτγκενστάιν στο βιβλίο του Φιλοσοφικές Έρευνες αναφέρει «Ποιος είναι ο σκοπός σου στη φιλοσοφία; Να δείξω στη μύγα τη διέξοδο από την παγίδα της». (παράγραφος 309 σελ 136 – 1977) Αυτή η έκφραση θα μπορούσε να γίνει μια παρομοίωση πάνω στην έρευνα μου για την φυγή των χρωμάτων. Αν θεωρήσουμε τα χρώματα ως μύγες και ο χώρος και τα αντικείμενα στα οποία βρίσκονται ως παγίδες, τότε θα καταλήξουμε στο εξής συμπέρασμα: Τα χρώματα αισθάνονται παγιδευμένα και έχουν την ανάγκη να απελευθερωθούν, να βγουν στο χώρο να ταξιδέψουν και να αφήσουν παντού τα ίχνη τους.

Μέσω  της διαδικασίας της φυγής τα χρώματα προσωποποιούνται, ζωντανεύουν και ενεργούν, φέρονται δυνητικά δηλαδή δύναμη να συμβεί, σαν υπαρκτά όντα που νιώθουν, παθαίνουν και παίρνουν αποφάσεις. Κινούνται ενστικτωδώς αποκτούν υπόσταση. Το χρώμα ενεργεί μεσο της δικής του εσωτερικής δύναμης και όχι μεσο της ανθρώπινης. Διότι όπως αναφέρει και ο Matisse , «Το χρώμα είναι αυθύπαρκτο, διαθέτει τη δική του ομορφιά και μπόρεσα να το αποδεχθώ εξαιτίας της συγκινησιακής του δύναμης» (Henri Matisse Γραπτά και Ρήσεις για την τέχνη, κείμ. Η πορεία του χρώματος σελ. 203).

Κάθε χρώμα έχει εγκλωβισμένη μέσα του ενέργεια, η όποια απεγκλωβίζετε και  απελευθερώνετε από τη στιγμή που ξεκινά η φυγή του στο χώρο. Η μορφή της ενέργειας είναι δυναμική και στη συνέχεια μετατρέπεται σε κινητική διότι το χρώμα ξεκινά από μια κατάσταση αδράνειας και στη συνέχεια μετατρέπεται σε μια κατάσταση κίνησης. Αποφασίζει να αξιοποιήσει τη συσσωρευμένη ενέργεια που έχει στον πυρήνα του. Κατά τη διάρκεια της κίνησης του στο χώρο το χρώμα αποκτά οπτικοακουστικές ιδιότητες. Παράγει μορφές και ήχους. Κάθε μορφή είναι διαφορετική σχηματικά και κάθε ήχος έχει διαφορετική συχνότητα. Ο τρόπος κίνησης της κάθε μορφής υπακούει στον ρυθμό του ήχου που παράγει, αλλά και το αντίστροφο. Ο ρυθμός κάθε ήχου υπακούει στο είδος της μορφής του χρώματος που συνοδεύει. Είναι μια αλληλένδετη αλληλουχία. Ήχος , μορφή και χρώμα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Ο συνδυασμός ήχου και χρώματος αποκτά υπόσταση στην κίνηση τους.

Artist's Statement

In every space live and are hosted colors creating interactions between them. Between the spaces and the subspaces, the colors and the colors themselves. Over time the colors change increase or decrease.

The concept of escape is defined as an action performed through a process aimed at the spontaneous movement of colors in space. Imprint traces are elements and sings that allow living and inanimate beings in the space in order to declare their presence or absence.

The colors give the feeling that they are leaving and moving in the spaces. Create paths leaving imprint traces in their passage. Their routes do not consist of a beginning and an end but also of intermediate stops in pace, they don’t start somewhere to reach a destination. Their journey in space isn’t only through the route but through a series of routes. The imprint traces are not identical. Each trace have a different shape and its own properties. Its form differs even from the original form of the color from which it was born. A trace can work more an a trace, when it is part of a mother trace than where it is a part of one thing.

Since the tracks in turn will begin their own journey in space and will create their own paths leaving imprint trace.

Colors and in print traces become visible thanks to their own ability to manifest, to obey their own logic and necessity; they become dimension for their own sake. They invite the viewer to observe them.

Wittgenstein in his book Philosophical Research stater: “What is your purpose in literature ? To show the fly the way out of its trap.(paragraph 309 page 136 to 1977. This expression could become an analogy to my research on the escape of colors. If we consider the colors as flies and the space and the objects in which they are found as traps then we will come to the following conclusion: the colors feel trapped and have the need to be released to go out in the space to travel and leave their traces everywhere.

Through the process of the source the colors are personified they come to life and they act, the are potentially brought to power, that is, power to happen like existing beings who feel, get and make decisions. More   instinctively. The color becomes active through its own inner strength and not through human strength. Because an Matisse says “color is self – existent has its own beauty and I was able to accept it because of his emotional power “ ( Henri Matisse writings and sayings about art text. The course of color page 203).

Every color Have energy trapped inside, which is released and released from the moment escape to space  and beging.

The form  of energy is dynamic and then turns into kinetic because colors starts from a state of inertia colors starts from a state of inertia and then turns into astate of motion.

Decides to utilize the accumulated energy in ham in its core.  During its movement in space color enquires audiovisual  properties. Produces forms and sounds. Each form is different schematically and each sound has a different frequency. The way of movement of each form obeys the rhythm of the sound it produces but vice versa. The rhythm of each sound obeys the kind of form of color that accompanies. Is an interconnected sequence. Sound, form and color interact with each other. The combination of sound and color acquires sub stance in their movement.

Showing 1–20 of 27 results

Χρησιμοποιήστε όρους όπως “contemporary art” ή “κεραμικά” ώστε να έχετε τα καλύτερα αποτελέσματα.

Please use keywords such as “contemporary art” or “ceramics” for better results.